Ruilen voor leefbaarheid
De woningcorporaties in de regio Haaglanden vinden het belangrijk dat de huurders zich thuis voelen in hun woning en dat de woonomgeving veilig en gezond is. Ze doen er dan ook alles aan om het leefklimaat goed te houden. De rubriek ‘Onbekend terrein’ zoemt in op bijzondere projecten die hier een goed voorbeeld van zijn. Dit keer de Ruilwinkel die mede mogelijk werd gemaakt door Vestia Delft.
De Ruilwinkel in de Delftse Bomenwijk heeft wel iets weg van de Winkel van Sinkel. Aan de gevel wappert een vlag met de uitnodigende tekst ‘Wij zijn open’. Binnen tref je een gezellig allegaartje aan. Een televisietoestel staat op een oude keukenstoel, een koffiezetapparaat naast een mixer en een pompeus porseleinen beeld achter een stapel legpuzzels . “Iedereen mag hier alles brengen,” zegt Corrie Dijksman, een van de vijf vrijwilligers die zich sinds een half jaar voor de Ruilwinkel inzetten. “Zolang het maar niet kapot is.” In ruil mogen bezoekers rondsnuffelen in de winkel om te zien of er iets van hun gading tussen zit.
Huisraad
De Bomenwijk is een herstructureringswijk met zeshonderd woningen, die allemaal in het bezit zijn van Vestia. Vanaf 2006 is begonnen met de sloop van huizen en flats, die plaats moeten maken voor nieuwbouw. Sindsdien is het rommelig in de wijk, want sommige bewoners die verhuizen, zetten hun halve huisraad aan de straat zonder de gemeente te bellen om het op te halen. Hierdoor kunnen gevaarlijke situaties ontstaan, vertelt Tatjana van der Waal, medewerker sociaal beheer bij Vestia. “In 2007 en 2008 zijn er zelfs een paar keer matrassen in brand gestoken. Dat geeft mensen een onveilig gevoel.” Vestia was dan ook enthousiast over het idee van de buurtbewoners om een Ruilwinkel op te zetten. “Die betrokkenheid is echt heel bijzonder”, vindt Van der Waal. “Daarom stelden we graag een pand ter beschikking.”
Kerstballen
Corrie Dijksman wijst naar een ton vol glimmende rode kerstballen en -slingers. “Dit heeft iemand hier vanmorgen voor de deur neergezet. Geeft niet, beter dan dat ze het buiten neersmijten naast de vuilcontainers. Ik heb weleens mensen zien shoppen bij uitpuilende vuilnisbakken, dat wil je liever niet in je wijk.” Ook studenten en jonge mensen weten de Ruilwinkel goed te vinden. “Zij wonen tijdelijk in de flats die gesloopt gaan worden. Zij hebben weinig geld en kunnen hier van alles gratis halen om hun huis in te richten.”
Eetkamerstoelen
Een meisje stapt met haar moeder binnen. Ze gaat met haar vriend in een flat aan de overkant wonen. Nadat ze eerder al eetkamerstoelen en gordijnen vond, komt ze nu voor een kastje. De Ruilwinkel vindt ze een fantastisch initiatief. “Anders verdwijnt het allemaal naar de stort. Nu hebben wij er nog plezier van.”
Woningcorporaties met bijzondere leefbaarheidprojecten kunnen zich aanmelden voor ‘Onbekend terrein’ via woonforum@socialeverhuurderhaaglanden.nl.
- DUWO House of Music geen ivoren toren
Lees Meer
Soms zitten er echte pareltjes tussen de projecten van woningbouwcorporaties. Dit zijn de gebouwen en de woningen van de toekomst, panden die er na vele jaren nog toe doen. In ‘Een klasse apart’ lichten wij deze bouwprojecten eruit. Ditmaal het DUWO House of Music in Den Haag.
- SVH digitaal en andere huisstijl
Lees Meer
Nieuwe look én digitaal
SVH begint het jaar goed met een nieuwe uitstraling in de vorm van een nieuwe huisstijl. Dit betekent een fris uiterlijk voor alle communicatie-uitingen, zoals briefpapier, visitekaartjes, website en ook deze Woonforum. Die ziet er niet alleen anders uit, u ontvangt hem voortaan ook vier keer per jaar in uw mailbox.
- Europaregeling lastig maar logisch
Lees Meer
Europaregeling, kwaad of kans?
Senioren kunnen hun te ruime eengezinswoning niet verruilen voor een kleiner huis. Een samenwonend stel moet genoegen nemen met een huurwoning op een minder perfecte locatie. Reden: ze verdienen teveel om het huis van hun dromen te huren. De Europaregeling heeft voor sommigen grote gevolgen.
- Lokale beleidsruimte
Lees Meer
De woonkamer was te klein voor een eettafel en de slaapkamer had veel weg van een inloopkast. Daarom reageerden Bram Kalkman en zijn vriendin Christina op zo’n beetje alle vrijkomende woningen. Hun inschrijfduur was onvoldoende, maar dankzij de lokale beleidsruimte kregen ze toch een eengezinswoning.
