Waterbedeffect van het wijkenbeleid
Het leuke aan waterbedden is dat wanneer uw partner zich omdraait, de golven u mee omhoog en weer naar beneden nemen. Het waterbedeffect in het wijkenbeleid kan minder aangename gevolgen hebben. Of dat ook zo is, onderzocht René Schulenberg van RIGO. Heeft het wijkenbeleid, dat in 2007-2008 van start ging, effect op de leefbaarheid in omringende gebieden?
Door een optelsom van sociale, fysieke en economische problemen staat in veertig kwetsbare wijken de kwaliteit van de leefomgeving sterk onder druk. Rijksoverheid, gemeenten en corporaties pakken de leefbaarheidsproblemen aan door deze aandachtswijken op te knappen, onder meer via herstructurering. De vraag is of de investeringen in de aandachtswijken leiden tot het verplaatsen van de problemen. Het zou kunnen dat bewoners die vanwege de herstructurering verhuizen, hun problemen met zich meenemen. Dit kan dan een waterbedeffect in de omliggende gebieden hebben.
Meeliften
Tijdens het onderzoek keek RIGO naar de ontwikkeling van de leefbaarheid in de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2009. Schulenberg: “Het wijkenbeleid heeft niet geleid tot een verplaatsing van problemen tussen wijken. Per saldo blijkt er zelfs een positieve ontwikkeling te zijn. De verbeteringen in de aandachtswijken zijn aanzienlijk, terwijl de leefbaarheid in de omringende gebieden verbetert of niet-evenredig achteruit gaat. Vermoedelijk lift de omgeving van een aandachtswijk mee met de wijkaanpak.”
Verhuisstromen
Het antisegregatiebeleid werd al een aantal jaren geleden binnen het Stadsgewest Haaglanden ingevoerd om mensen met een lager inkomen uit de - qua inkomen eenzijdige - aandachtswijken in Den Haag te laten doorstromen naar gebieden met meer draagkracht. Op een beperkt aantal uitzonderingen na heeft dit beleid dus niet tot negatieve gevolgen in de omringende gebieden geleid. De uitzonderingen zijn vooral te vinden in de omgeving van de Haagse aandachtswijken: Schilderswijk, Stationsbuurt, Den Haag Zuidwest en Transvaal. In deze aandachtswijken zijn in twee jaar tijd volgens Schulenberg 650 woningen gesloopt. “In totaal zijn er 2700 huishoudens met een laag inkomen verhuisd. De helft bleef binnen diezelfde wijken wonen en een kwart verhuisde naar een aanliggende buurt. Slechts tien tot vijftien procent verhuisde naar buiten Den Haag.”
Rijswijk
Er zijn in de regio enkele gebieden te vinden waar het volgens Schulenberg plausibel is dat een instroom vanuit de aandachtswijken enige gevolgen heeft voor de leefbaarheidsontwikkeling. “Het gaat om gebiedjes in de wijken Artiestenbuurt, Te Werve en Havenkwartier in Rijswijk en Oosterheem en Buytenwegh in Zoetermeer. Deze wijken waren ten dele al kwetsbaar en de instroom vanuit de aandachtswijken is dan moeilijker op te vangen en gaat ten koste van de leefbaarheid.”
Alleenstaande, drinkende man
In Rijswijk komt ongeveer 30 procent van de nieuwe huurders voor een corporatiewoning uit Den Haag. Dat de instroom van mensen met een laag inkomen is toegenomen, is volgens Huub Warmer van Rijswijk Wonen geen probleem. “Dat is juist de inzet van het regionale antisegregatiebeleid. De problemen die in een beperkt aantal wijken ontstaan, worden vooral veroorzaakt door een verschil in cultuur en gedrag. In bepaalde gebieden is het verschil tussen mensen en hun omgeving groot. Tegenwoordig kennen we het prototype van de alleenstaande, drinkende 30+-man. Daar hebben we een behoorlijke kluif aan. Het vergroten van de leefbaarheid is voor ons een groeiende tak van sport. We moesten in korte tijd expertise ontwikkelen die ze in andere steden allang hadden.”
Geen waterbedeffect
Woningcorporatie Vestia bezit woningen in vijf gemeenten, waaronder Den Haag. Hans Schenkel van Vestia merkt in de praktijk niets van waterbedeffecten. Wel ziet hij dat aandachtwijken tijdelijk achteruitgaan. “Voorafgaand aan sloop komt een wijk soms in een negatieve spiraal terecht. Dat geldt bijvoorbeeld voor de Moerwijk. Daar is de leefbaarheid de laatste jaren afgenomen omdat woningeigenaren en bewoners niet meer in hun woningen investeren. Maar als de resultaten van de aanpak eenmaal zichtbaar worden, zie je dat de zaken ten goede keren.”
- Van krant naar klant
Lees Meer.jpg)
De huidige papieren woonkrant wordt per 1 januari 2012 afgeschaft. Wie zich tot op heden altijd met een handgeschreven woonbon inschrijft voor een woning, is voortaan aangewezen op andere middelen. Om de overgang naar de nieuwe situatie zorgvuldig te laten verlopen, is een pilot gehouden onder negen woningcorporaties. Daarin boden zij persoonlijke hulp aan woningzoekenden die daaraan behoefte hebben.
- Onbekend terrein
Taakstraffers worden ambassadeurs van hun eigen wijk
Lees Meer
Het ruikt fris in de ruime hal van de hoge galerijflat. Geen vuiltje op de vloer. Sociaal huismeester Koos Flaton ademt diep in. “Heerlijk die citroenlucht.” In de hoek bij de brievenbussen is een schoonmaker met een mop en een emmer sop in de weer. Hier is genoeg werk te doen voor jongeren met een taakstraf. “Ik laat ze bijvoorbeeld alle lampen op alle galerijen schoonmaken. En als ik dan nog spinrag zie, moet het over.”
- Een klasse apart
In gerenoveerde Hertzogstraat huist de ziel van Transvaal
Lees Meer
Het grenst aan verliefdheid. De manier waarop Richard van Zwet, projectleider bij Staedion, en Tanja Luttik, verhuurmakelaar bij dezelfde Haagse woningcorporatie, praten over de renovatie van ‘hun’ Hertzogstraat in de Haagse Transvaalwijk.
- Seniorenmakelaar
Hulp voor ouderen die willen verhuizen
Lees Meer
Senioren die een eengezinswoning huren bij Vidomes en op zoek zijn naar een geschikte woning voor ouderen, kunnen sinds mei dit jaar de hulp inroepen van Maud Godie, de seniorenmakelaar. Ze is pas 42, maar kan zich goed verplaatsen in ouderen voor wie een verhuizing vaak een enorme stap is.