Klasse apart

Kip Ipse: volledig van deze tijd en toekomstbestendig

Via een brug over een waterpartij met eenden en ganzen met jonge kuikentjes komen bezoekers het langgerekte zorgcomplex Kip Ipse binnen. Hett bestaat uit twee delen die verbonden zijn door een kap. Deze doorgang is gelijk de  toegangspoort naar de oude kinderboerderij, die verderop in de weilanden ligt.

Simon
De 27-jarige bewoner Simon  zit op zijn bed in zijn lichte kamer, verlegen kijkt hij weg over het water. Door de open deur klinkt gesnater van eenden. Simon drinkt een kopje thee en geeft ondertussen korte antwoorden op vragen over zijn werk in lunchroom De Smulhoeve.  Dit restaurant is in hetzelfde pand gevestigd als waar hij woont met twaalf andere verstandelijk beperkte jongeren. “Leuk”, vindt hij het werk. Daarna vertelt hij dat de geiten zijn lievelingsdieren zijn op de boerderij, waar hij ook meehelpt. En hoe de twee koeien heten: “Guusje en Truusje.”

Uitnodigend
Het Kip Ipse-project is een eigentijdse knipoog naar de klassieke boerderij. Zowel in vorm als materiaalkeuze heeft de architect zich laten inspireren door de traditionele boerderijtypen. Tegelijkertijd heeft hij een gebouw willen neerzetten dat volledig van deze tijd en toekomstbestendig is. Een gebouw ook dat uitnodigend moet zijn naar de omgeving. Want een belangrijke doelstelling is dat de bewoners betrokken zijn bij de buurt en andersom. Zo ligt het gebouw van het Centraal Bureau voor de Statistiek op een steenworp afstand van het Kip Ipse-project. “Het is leuk om te zien dat de medewerkers van het CBS hier regelmatig komen lunchen”, zegt Wil Kranenburg. “Dat is wat we voor ogen hadden.” Wil Kranenburg is voorzitter van Stichting De Kip – dat staat voor Kleinschalig Integraal Project – een stichting waarin de ouders van de bewoners zijn verenigd.

Betrokken ouders
Uniek vindt Wil Kranenburg de manier waarop de bewoners en hun ouders betrokken werden bij de totstandkoming van het hele project. “De vloerbedekking, de kleur van het behang, overal mochten we over meepraten. Voor het eerst kregen we het gevoel dat we iets te kiezen hadden. Tot die tijd hadden we altijd het gevoel dat we maar blij moesten zijn dat onze kinderen überhaupt ergens terechtkonden.”
Ook is ze heel tevreden over de manier waarop de woningbouwcorporatie WoonInvest heeft geanticipeerd op de meerzorg die bewoners in de toekomst nodig kunnen hebben. Mochten de bewoners mindervalide worden, dan hoeven ze hun woning niet te verlaten. Martin Damen van Wooninvest beaamt dit. “De ruime kamers met een oppervlakte van veertig vierkante meter zijn goed toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Ook de badkamers zijn nu al helemaal aangepast op mindervaliden.”

Beste vriendinnen
Annemiek en Sabine zijn elkaars buren in ‘De Kip’. “We zijn ook de beste vriendinnen”, vertelt Sabine. Annemiek werkt in De Smulhoeve. Sabine reist iedere dag zelfstandig naar De Zoeterij, een ander lunchcafe? elders in de stad. Aanvankelijk moest Sabine erg wennen aan het zelfstandig wonen zonder haar ouders. Maar nu is ze helemaal gewend. En ook Annemiek heeft het erg naar haar zin. “Ik wil nooit meer weg.”

• Home
•  »  Woonforum
•  »  Juni 2011
•  » Klasse apart