28 januari 2021

Een nieuw avontuur voor Adrie: genieten van haar pensioen

Terug naar overzicht

Na bijna 50 jaar te hebben gewerkt, waarvan ruim 20 jaar bij Sociale Verhuurders Haaglanden, gaat Adrie welverdiend met pensioen. Officieel pas in april, maar haar laatste werkdag is eind januari. Wat ze precies gaat doen met haar vrije tijd weet ze nog niet. De huidige situatie belemmert de mogelijkheden, zoals uitjes en vakanties. Ze gaat in ieder geval veel lezen. En misschien – heel misschien – gaat ze de eerste paar maanden luieren op de bank.

Adrie omschrijft zichzelf als open, humoristisch en ongeduldig. Haar collega’s kunnen zich daar in vinden, vooral humoristisch. Collega’s omschrijven haar ook als betrokken, nieuwsgierig, loyaal, warm en eigenzinnig. Het team van SVH vindt haar een waardevolle collega en gaan haar zeker missen.

Carrière
Adrie begon haar carrière in het ziekenhuis en ging daarna aan de slag als teamleider Verhuur bij woningcorporatie Patrimonium in Den Haag. Na 12 jaar daar te hebben gewerkt werd ze door de toenmalige directeur van SVH, Peter van Hemmen, gevraagd of ze bij SVH wilde werken. Van het ziekenhuis naar een woningcorporatie – een bijzondere stap. “Ik vond de ziekenhuiswereld erg leuk, maar de bezuinigingen begonnen toen al. In de avond ben ik de beroepsopleiding Sociale Dienstverlening gaan volgen”, vertelt Adrie. “In het tweede jaar van de opleiding zag ik de vacature teamleider Verhuur bij Patrimonium in Den Haag voorbij komen. Er werd gevraagd om de opleiding Sociale Dienstverlening. Hoewel ik nog geen diploma had, solliciteerde ik toch. Uiteindelijk was dat een heel leuk gesprek en ben ik aangenomen.”

“De corporatiewereld lijkt misschien saai, maar het is altijd in beweging. Er zijn constant nieuwe ontwikkelingen. Het leek mij leuk om de andere kant van de corporatiewereld – vanuit de koepelorganisatie – te bekijken. De kant waar het beleid werd ontwikkeld en waar er werd gewerkt om samen met de corporaties de woonruimteverdeling naar een hoger plan te tillen. Werken bij SVH bood mij deze kans en mogelijkheden om nieuwe dingen te leren”, zegt Adrie. “Ik ben iemand die wil blijven leren en ontwikkelen. Daarnaast zat ik bij Patrimonium toch altijd tussen twee vuren, de medewerkers en mijn leidinggevende. De functie bij SVH was zelfstandig en dat sprak mij erg aan.”

Toen Adrie in 2000 aan de slag ging bij SVH had ze van tevoren niet gedacht tot haar pensioen bij dezelfde organisatie te blijven werken. “Ik leef meer met de dag, dus ik heb van tevoren nooit nagedacht over hoe lang ik er zou blijven werken. De reden dat ik het zo lang heb volgehouden is, omdat ik het werk erg leuk vind. De contacten met de corporaties, veel ontwikkelingen in de woonruimteverdeling en binnen de organisatie en alle andere nieuwe dingen maakten het voor mij interessant.”

SVH toen en nu
Het verschil tussen SVH bijna 21 jaar geleden en nu is enorm. “In de beginjaren was het onzeker of SVH bleef bestaan. Om de zoveel jaar werd er geëvalueerd of SVH een toegevoegde waarde was en werd er besloten of wij door mochten of niet. SVH was er destijds alleen voor het beleid en de woonruimteverdeling. In mijn begintijd was de woonruimteverdeling niet zo’n prioriteit als dat het nu is. Ook bestond het team maar uit 4 mensen. Nu bestaat het team uit 12 personen en 8 KCC-medewerkers. Je kunt je nu bijna niet voorstellen dat SVH niet meer zou bestaan.”

In de afgelopen 20 jaar heeft SVH veel ontwikkelingen meegemaakt. “De website van Woonnet Haaglanden, het KCC en veel meer samenwerkingen met bepaalde regio’s”, benoemt Adrie. De ontwikkeling die haar persoonlijk het meest is bijgebleven is het eigen kantoor van SVH in Zoetermeer. Op werkgebied was dat de hele ontwikkeling rondom de automatisering en vooral de verandering naar automatiseringsbedrijf ZIG vond zij een positieve ontwikkeling. “Dat was een grote verandering en een verbetering ten opzichte van het vorig bedrijf. Dit zorgde voor grote stappen op het gebied van automatisering binnen de woonruimteverdeling. En het heeft positieve invloed gehad op mijn functie.”

Pensioen
Na een carrière van bijna 50 jaar is het zo ver. Adrie mag met pensioen. Ze zag er eerst best wel tegenop, omdat ze het op het werk en met de collega’s nog erg naar haar zin had. Maar het afgelopen jaar heeft ze – door Corona – zich er goed op kunnen voorbereiden. Ook is zij dit jaar verhuisd van Den Haag naar Breda. “Ik heb er wel naartoe geleefd de afgelopen tijd. Corona heeft voor een goede afbouwperiode gezorgd, maar deze week kreeg ik toch een beetje de kriebels. Ik weet niet of ik me nuttig ga voelen en van huis uit heb ik meegekregen om mezelf nuttig te maken. Wij hadden een winkel en dan moest ik altijd nuttig zijn. Dat valt straks weg.”

Ondanks deze angst heeft ze haar partner alvast gewaarschuwd dat het zomaar kan zijn dat ze het komende half jaar gaat luieren op de bank. “Ik denk dat ik toch een soort afkickperiode nodig heb. Ik ben er wel van overtuigd dat er iets op mijn pad komt waar ik me weer mee ga bezighouden”, vertelt ze. “Ik ga me niet vastleggen als vrijwilliger, omdat ik vind dat ik er dan ook moet zijn. Misschien word ik wel taalmaatje voor een asielzoeker of ga ik boeken voorlezen voor blinden. Maar ik wil de vrijheid hebben om spontaan een weekend of doordeweeks dagen weg te kunnen. Door Corona zijn we beperkt in wat we kunnen doen, maar zodra het mag wil ik op vakantie en lekker veel uit eten.”